Dom Cobb (Leonardo Dicaprio) er verdas beste industrispion, men ikkje på den måten me gjerne er vant til. Teknologien han og hans lag brukar gjer det nemleg mogeleg å gå inn i draumane til diverse næringslivstoppar for å hente ut hemmelegheiter. Evnene hans har gjort han ettertrakta blant dei store selskapa, men den har også ført til tapet av alle han elskar, og har gjort til at han er forfulgt av eigne myndigheiter.

Då ein japansk industriherre gir han mogelegheita til å få fullt amnesti tek han oppdraget. Problemet er berre at oppdraget går ut på det motsette av kva han vanlegvis gjer – i staden for å hente ut éin tanke vert han nødt til å plante ein idé, noko som er i liten grad utført tidlegare. Dermed må Dom samle eit lag av dei beste draumeinvadørane i verda.

«Inception» er nærast å rekne som Christopher Nolan sin «Avatar». Allereie som 16-åring tenkte han på ein film i skiljelinja mellom den vakne og sovande verda, og i 2001 – etter suksessen med «Memento» – presenterte han ein idé om draumetjuvar til Warner Bros, men konkluderte med at han trengte meir storfilmerfaring. Resultatet vart «Batman Begins» og «The Dark Knight» – to filmar som gleda både publikumsmassene og filmkritikarar verda over! Med desse suksessane fekk han både erfaringa – og den finansielle backinga – han var ute etter for å lage «Inception» slik han ville. Og bra er det!

I bunn og grunn er dette ein kuppfilm, bygd på same lest som til dømes «Oceans’ Eleven» eller for den del – Olsenbanden-filmane. Rollegalleriet er fylt med eliten innanfor drøymejegarane, med kvar sin spesialitet – enten det er Arkitekten (Ellen Page) som skapar verda drøymane foregår i, eller Kjemikaren (Dileep Rao) som lagar bedøvingsmidla som held dei ulike spelarane inne i draumane sine.

Det spesielle er like vel konseptet, som verkar å skape eit av sci-fi-universa med mest kjøt på beina på lenge. Det kjennest derimot ikkje for komplisert ut, den første timen går ut på å forklare sjåarane dei fleste reglane av både tids- og arkitektparadoksa i dei ulike nivåa av drøymelandskapet. Dette kunne ha vore langtekkeleg og irriterande, hadde det ikkje vore for at universet er kjempeartig! «Inception» er hakket meir avansert enn den gjennomsnittlege actionfilm – spesielt under scenene som leikar med ulike tidslinjer med ulik fart – men ikkje verre enn at du fint kan få i deg ein boks popcorn utan å gå glipp av dei viktigaste delane av filmen.

Musikken er laga av Hans Zimmer, som har levert musikken til mange storfilmar dei siste tiåra. Diverre høyrest det her ut som om han går litt på repeat. Låtane set for så vidt ei dramatisk, trombonefylt stemning, men verkar for ofte å kun vere utdrag frå dei mindre kjente delane av «The Dark Knight» sin fantastiske soundtrack.

Wally Pfister – filmfotografen på omtrent alle Nolans filmar – fortset sitt fantastiske arbeid frå tidlegare prosjekt. «Inception» er nydeleg filma, og lokasjonane er varierte og storslåtte – enten det er snøfylte skibakkar, eller trange hotellgangar.

På mange måtar er denne filmen ein hyllest til dei som lagar film. Samarbeidet mellom dei ulike draumeinvadørane for å skape ei verd som er så “ekte” at offera kan tru og stole på den, liknar overraskande mykje på prosessen manusforfattarar, kulissebyggarar og skodespelarar må utføre for å lage eit truverdig filmunivers. Det gjer «Inception» til ein metafilm, og metafilmar er me vel glad i?

Filmen er ca to og ein halv time, men kjennest aldri unødvendig lang eller med unødvendige plottelement. Sjølv kjærleiksplottet – som ofte blir kasta inn berre for å krysse av eit punkt på lista – er djupt innbakt i historia, til den grad at filmens forteljing ikkje kunne ha eksistert utan den!

«Inception» endar opp med å bli noko så sjeldant som ein vakker actionfilm med både hjerne og hjerte – eit ypperleg tidsfordriv, enten du leiter etter tak for å kome unna sumarregn eller sumarsol! Ein kuppfilm med storslagent budsjett, ein sci-fi-film som er meir enn fantasy med ledningar og straum og ein film med A-skodespelarar som gjer det dei får betalt for. Sumarens hittil absolutt beste premiere!

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Me har gått ut frå ein velprøvd, men dog “avansert-nok-til-å-sjå-proff-ut” formasjon – nemleg 4-4-2 med midtbanediamant. Kinosyndromet håpar at dette skal gi oss fortrinnet i meisterskapet, og føre oss til siger igjen!

1. Keeper: Escape To Victory (UN)

Escape to Victory – eller Victory som den heiter over dammen – er filmen om ein fotballkamp mellom eit all-star-nazist lag og eit lag samansett av Allierte fangar under andre verdskrig. Nazistane vil bruke det som propagandastunt, medan dei allierte vil bruke kampen for å rømme! Sylvester Stallone, Michael Caine og Max Von Sydow er blant stjernene i filmen.

• Escape To Victory på IMDb

“Aaaaadriaaaaaan!”

2. Venstreback: The Big Green (USA)

The Big Green er fotballens svar på Mighty Ducks-trilogien. Eit ungt, nydanna lag i Texas – The Big Green – får ein gymlærar frå Storbritannia som må lære dei om fotball/soccer, og kjempe mot dei andre laga.

• The Big Green på IMDb
• Innbytter: Cup Fever – ein eldre, britisk variant over same lest.

3. Midtstopper: Mean Machine (ENG)

Vinnie Jones – i rolla som “nesten seg sjølv” – spelar ei fotballstjerne fengsla for vald. I fengselet tek han på seg rolla som spelande fotballtrenar og leiar eit lag mot fengselsvaktene. I prinsippet er det altså The Longest Yard, berre i fotballform (faktisk har den same manusforfattar). Sjå etter Jason Statham i ei artig birolle!

• Mean Machine på IMDb

4. Midtstopper: Hooligans (ENG)

Fansen – populært kalt den tolvte mann i Bergen – må også få vere med. I dette tilfellet er det filmen Hooligans, om Westham United sin frykta supporterskare. Verdt å få med seg, om berre for å sjå ein film med Elijah Wood der han ikkje har hårete bein.

• Hooligans på IMDb
• Innbytter: The Football Factory

Forsvaret vårt går spanande vegar i murtaktikk.

5. Høgreback: United (NOR)

Som høgreback treng me nokon som kan slå nokre gode Flo-pasningar, derav eit norsk bidrag. United er av dei dårlegaste, norske fotballfilmane. Sidan det óg er den einaste norske fotballfilmen, er det óg den beste. Sjarmerande vestlandsdialekt og generisk plott til trass, den får høgrebackplassen.

• United på IMDb

6. Sentral Midtbane: Fotballkrigen (NOR)

På sentral midtbane treng me ein analytisk stoikar som kan sy saman alle lause trådar, og gjerne slå ein vits eller to. Det naturlege valget er difor Bård Tufte Johansen sin dokumentarserie Fotballkrigen. Han tek på dokumentarisk vis for seg 6 av dei største fotballkrigane i verda, noko som fungerar både for fotballinteresserte og andre.

• Fotballkrigen på NRK.no
• Innbytter: Barca: The Inside Story – dokumentar om Barcelona sitt mørkaste kapittel i historia

7. Venstreving: Rudo y Cursi (MEX)

Eit mellomamerikansk bidrag er aldri feil. Det er ikkje heilt sambafotball, men filmen om brørne Tato (Gael García Bernal) og Beto (Diego Luna) som blir speida til to forskjellige klubbar i Mexico fungerar like vel godt, trass sitt fotballopphav. Og med Guillermo Del Toro som produs.. manager for filmen fungerar det desto betre.

• Rudo y Cursi på IMDb

8. Høgreving: Bend It Like Beckham (ENG)

I Londons indiske miljø er Jess (Parminder Nagra) bunden av ei streng familie til å bli husmor, til trass for at ho eigentleg kun vil spele fotball. Jules (Keira Knightley) får ho med på laget sitt. Kinosyndromet slår ei langpasning for kvinnefotballen og hiv inn dette komidramaet om tradisjonsbryting og ballspel!

• Bend It Like Beckham på IMDb

9. Offensiv sentral midtbane: Shaolin Soccer (CHN)

Ein teknisk, asiatisk spelar er noko alle lag har godt av, også Kinosyndromet. Shaolin Soccer er – nok ein gong – ein film om underdoglaget som skal kjempe seg opp tabellen, denne gongen som kampsportentusiastar.

• Shaolin Soccer på IMDb
• Innbytter: Soccer Dog: The Movie – for ein anna litt crazy fotballfilm

Cantona sin avslutningsteknikk var alltid litt spesiell.

10. Spiss: Looking For Eric (ENG/FRA)

Eric – ein fotballfanatisk postmann – sitt liv er lettare fucked-up. Han prøver å døyve depresjonen med rusmidler, og i hasjtåka dukkar Eric Cantona opp, som hjelper han med å rette opp livet sitt. Moralen er: Med Cantona som åndeleg hjelpar kan sjølv eldrande postmenn bli spiss på Kinosyndromet sitt lag.

• Looking For Eric

11. Spiss: Goal! (USA)

Nesten synd å måtte avslutte med denne. Goal! er nemleg FIFA sitt forsøk på å gjere fotball populært i USA. Berre synd at prosjektet manglar originalitet – det er den klassiske “Hero’s Journey”, berre i fotballform. Like vel verdt å sjå, om enn for å le av filmens dårlegare sider.

• Goal! på IMDb
• Innbyttar: Goal! 2: Living The Dream – Den “vanskelege” andrefilmen

Går me til finalen? Har du nokre fotballfilmar me har gløymt?

Denne veka har Kinosyndromet gått overfladisk gjennom Europas filmhistorie. Me minnar også om at TV-serie-konkurransa vår – der du kan vinne to fribillettar til Bergen Kino – framleis er aktiv!

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurransa er som følgjer:

Kva serie vil du skal bli filmatisert neste gong?

Gi oss forslag til tv-serie-filmar som ikkje allereie er under utvikling (altså ingen Arrested Development-svar). Som vanleg er det bonuspoeng for meir inngåande svar! Dersom du har eit godt forslag, send ein mail merka med “Konkurranse” til kino@srib.no eller bruk skjemaet nederst i saka.

Ellers har me ei sending med fire nye anmeldingar! To premierer: Sex & Singelliv 2 og Hot Tub Time Machine; og to skjulte skattar: American Splendor og Heavy Metal (1981). Høyr på sendinga for å høyre anmeldingane, ikkje minst for debatten mellom Marie og Joachim om kvaliteten på Sex & Singelliv 2!

Med unntak av dette får du oppdateringar frå filmverda, me spekulerar litt i kven som skal ta over Hobbiten etter Guillermo del Toro, og me synest du burde ta ein sjekk på David Lynch-filmane som Cinemateket visar i juni!

Sex & Singelliv 2 – trailer

Joachim og Marie diskuterar filmen i dagens sending. Av dei to kan ein høyre at filmen er forferdeleg dårleg, men dersom du er utruleg interessert i mote, så er det kanskje verdt pengane.

Hot Tub Time Machine – trailer

Ein film som kanskje appellerar mest til dei som var unge på 80-talet, og kan kjenne seg igjen i situasjonane. Men framleis ein artig film! Høyr Ørjan anmelde den i sendinga.

Skjult Skatt: American Splendor – trailer

Nerdenes hevn? Me er glad i våre nerdar, og American Splendor fullendar dette. Høyr Anders anmelde den i sendinga.

Skjult Skatt: Heavy Metal – trailer

Ei perle blant skit i 80-talets masseproduserte animasjonsfilmar. Ein kultskatt! Høyr Andreas anmelde den i sendinga eller les (og høyr) anmeldinga hans her.

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurranseskjema

(Bilete: SF Norge)

Idet romferja opnar lasterommet, og slepp laus ei Porsche cabriolet, som kontrollert blir styrt av ein astronaut mot jordoverflata, så innser du at dette – dette – ikkje er ein kvardags animasjonsfilm. Det er Heavy Metal!

Anmeldinga i lydform

Filmen Heavy Metal frå 1981 Heavy Metal er 7 kortfilmar knytt saman av ei felles historie til ein antologi over teikneseriebladet. Historiens fellespunkt er Loc-Nar, ei grøn sfære, som i følge seg sjølv er summen av all ondskap. Loc-Nar fortel si historie til ei jente som nett har sett far sin bli smelta av kula. Dette vert starten på ei reise gjennom ondskapens kule si påverknad på ulike sivilisasjonar gjennom ulike tid, rom og univers.

Eg må berre starte med å seie: Dette er ikkje filmen for deg som trur at animasjonsfilm kun er for born. Men samtidig, så er det kanskje det, berre for å overbevise deg om det animasjonsfilm faktisk har eit bruksområde utanom å halde småtroll opptekne medan du tek deg ein kjapp ein med sambuaren på badet.

Det kunne ha blitt skrive ei bok om alt som skjedde i forkant av filmens lansering, men for å halde det kort; grunna framskynda tidsfrist frå jul til sumaren vart animatørar frå mange forskjellige selskap satt til å animere historiene, under bestyring av Gerald Potterton – mannen bak blant anna Yellow Submarine-filmen. Rotet har diverre ført til at enkelte av sekvensane er litt merkeleg animert. For meg gjer det ingenting, den handteikna stilen er uansett veldig sjarmerande, og bringer vidare sjela frå sitt opphav.

Heavy Metal er ei perle blant skit i 80-talets djupe myr av masseprodusert animasjon. Filmen har henta historiene og uttrykket frå bladet Heavy Metal, eit teikneserieblad kjent for i overkant erotiske, i overkant grafiske seriar fylt med diverse kroppsvæsker – men med fantastiske illustratørar som seinare blant anna har gjort det visuelle arbeidet i filmen Aliens! Til trass for at filmen har tona det kraftig ned – av kroppens vidunder ser ein kun eit knippe utvalgte puppar – så skjønar ein like vel at dette ikkje er Wall·E, idet du har sett filmen i 10 minutt, og tre personar alt har rukke å bli disintegrert på grusomt vis.

Noko av det absolutt beste med filmen er soundtracket. Noko anna er kanskje ikkje å vente med tanke på filmens tittel! Black Sabbath, Blue Öyster Cult og Nazareth er nokre av dei som pregar filmens gang – og skapar eit spennande lydmiljø for dei ulike universa me går gjennom. Filmscoren (av Elmer Bernstein) er også med på å skape stemning, spesielt i dei meir intense, skumle delane av filmen.

Historiene visar ondskap på mange ulike måtar, og er – trass eit litt til tider platt kvinnesyn og teit humor i enkelte tilfeller – jamnt over veldig gode. Spesielt må eg trekkje fram den siste kortfilmen “Taarna” som både er den best animerte, og den med mest spanande historieforløp.

Filmen fekk blanda mottakelse då den kom, og negative mottakingar først og fremst frå dei konservative og politisk korrekte krefter. Blant metalfolket og liberale i USA fekk derimot kultstatus som ein midnattskino – ikkje ulikt The Rocky Horror Picture Show.

Difor har den sjølvsagt også påverka ein del etterkomande filmar, både i form av hyllestar og parodiar. Av seinare tids påverknad kan ein td. nevne South Park-episoden der universa frambrakt av hallusinogen er kraftig inspirert av Heavy Metal-filmen. Av dei verre kan ein nevne “oppfølgjaren” Heavy Metal 2000, som du strengt talt bør halde deg unna.

Det er snakk om at David Fincher skal skape endå ein oppfølgjar – i 3D sjølvsagt – med blant anna segmentregissørar som Zack Snyder (300, Watchmen) og James Cameron (Aliens, Avatar). Men strengt talt, så trur eg aldri at ein oppfølgjar kan skape det same preget, det same universet som originalen frå 1981 bringer fram. Herlegheit for ein film! Om du blir støtt av valden og den litt plumpe humoren – greit nok – me andre kosar oss med ein klassisk kultfilm!

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurransa er som følgjer:

Korleis ville ditt alter ego ha vore?

Ville du ha hatt eit alter ego som kunne oppfordre deg til å gjere alt du ikkje tør – som i filmen Youth In Revolt – eller noko heilt anna? Dersom du har eit godt forslag (bonus for regissør/skodespelar-forslag) send ein mail merka med “Konkurranse” til kino@srib.no eller bruk skjemaet nederst i saka.

Med unntak av Youth in Revolt, såg me óg på den tsjekkiske filmen Landsbylæreren, i tillegg til at både Anders og Joachim tok eit djupdykk inn i sine filminteresser; Joachim til barndommens filmgleder og Anders til sin komponisthelt: John Williams.

Youth in Revolt – trailer

Michael Cera spelar som vanleg seg sjølv – ein sjenert tenåringsnerd. Men rolla som hans alter ego i filmen, Francois Dillinger, klarar å trekke opp filmen frå ei klassisk, klisjefylt romatisk komedie til ein overall ok komedie!

Landsbylæreren (Venkovský ucitel) – trailer

Etter ein utruleg saktegåande første halvdel tek filmen seg opp og fortel historia si godt. Mange trådar, klassisk “europeisk film” med lange sekvensar utan klipp. Ta ein tur på filmen – om ikkje anna for å få Bergen Kino til å skjøne at dei ikkje berre må satse på blockbustarane heile tida.

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurranseskjema

Sjølv om den hovudsakleg er den amerikanske – og til dels den britiske – filmen som opptek dei norske kinoane, så betyr ikkje det at me ikkje har mykje god film i resten av Europa óg! Som den feinschmeckeren Joachim er, har han no gått inn for å gi deg eit subjektivt, raskt innblikk i dei forskjellige landa sine filmar.

Tyskland

Føljetongen starta med den tyske filmen, som Joachim har eit nært forhold til.

Nevnte filmar: Lola rennt, De andres liv, Goodbye, Lenin, Der Untergang, Mot Veggen, Das Experiment, Der Baader-Meinhof Komplex og Die Welle

Sverige

Han fortsatte så med svenskane, og snakka raskt om tida før 2000-talet og litt meir etter millenniumsskiftet.

Nevnte filmar: Jag är nyfiken, Fanny & Alexander, Det sjunde inseglet, Menn som hater kvinner, La den rette komme inn og Kopps

Danmark

Danmark; Riket til Lars Von Trier (og nokre til). Kva Joachim syntest om det kan du høyre her.

Nevnte filmar: Olsen-banden, Dance in the dark, Direktøren for det hele, Antichrist, I Kina spiser de hund, Gamle menn i nye biler, Adams epler, Efter bryllupet og Supervoksen

Frankrike

Frankrike er meir enn berre Amelie – eller?

Nevnte filmer: Til siste åndedrag, De 400 slagene, Jules & Jim, Le mépris, Week End, Mon oncle, Playtime, Trafic, Delicatessen, City of Lost Children, Den fabelaktige Amelie, Innocence, Mathieu og korguttene og Taxi

Italia

Det er utruleg mykje merkeleg frå Italia, men også mykje koseleg og morosamt, som Joachim er inne på her.

Nevnte filmer: Sykkeltyvene, Satyricon, La dolce vita, La strada, 8½, 120 dager med Sodoma, Cinema Paradiso, La vita é bella og Il Divo

Noreg

Noreg har mykje spennande innan film, men diverre(?) også ein eigen karakterskala for sine nasjonale filmar. Kva som er verdt å få med seg kan du høyre her.

Nevnte filmer: Kon-tiki, Ni liv, Flåklype Grand Prix, Orions Belte, Veiviseren, Søndagsengler, Elling, Reprise og Den brysomme mannen

Neste semester vil Joachim gå endå djupare inn i den norske filmhistoria, og finne nokre gløymte norske filmrullar (og nokre filmar som kanskje burde vere gløymt). Gled deg!

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurransa denne gongen er som følgjer:

Kva dataspel tykkjer du det bør bli laga film av neste gang?

Det er utruleg mykje dårleg i denne sjangeren, spesielt av det som blei spydd ut på 90-talet for å få kidsa til kinosalane; Super Mario Bros og Mortal Kombat for å nevne nokre. Og med unntak av Tomb Raider, så er det få av dataspelfilmane som har nådd noko særleg suksess.

Men du – du – har garantert ein god idé til kva som burde bli gjort om til eit dataspel, eller kva? Ein favoritt frå barndommen, eller ein nyvunnen kjærleik som haldt deg fast til skjermen? Dersom du har eit godt forslag (bonus for regissør/skodespelar-forslag) send ein mail merka med “Konkurranse” til kino@srib.no eller bruk skjemaet nederst i saka.

Ellers har Ørjan plukka opp ein gammal Tom Cruise-skatt – Legend, Andreas har sett endå ein (imponerande) Ringenes Herre-fanfilm – Born of Hope -, og Joachim har ein forsmak på Noregs filmhistorie i den siste delen av “Et overfladisk blikk på Europas filmhistorie” dette semesteret. I tillegg blir det Vekas Filmlåt!

Trailer – Legend

Trailer – Born of Hope

Filmen kan sjåast i sin heilskap – gratis – på bornofhope.com

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurranseskjema

Konkurransa denne gongen er som følgjer:

Kva kostyme vil du sjå Russell Crowe i neste gong?

Burde han trekke på seg ein rosa onepiece og spele Den Rosa Panteren, eller skal han finne fram ein trefork og vere Poseidon? Dersom du har eit godt forslag (bonus for beskriving av ei scene) send ein mail merka med “Konkurranse” til kino@srib.no eller bruk skjemaet nederst i saka.

Denne vekas sending

Joachim og Anders leia sendinga denne gongen, og me anmeldte sjølvsagt Ridley Scott sin Robin Hood – ein slags prequel til den klassiske Robin Hood-historia, samt biopicen The Runaways om Joan Jett sitt første jenteband. Ut frå dei skjulte minene i Moria dukka den uoffisielle Ringenes Herre-prequelen The Hunt For Gollum opp, til overraskande god kritikk.

Ellers køyrde Joachim ut sin nest siste episode av føljetongen “Eit overfladisk blikk på Europas filmhistorie” – denne gongen med fokus på Italia!

Robin Hood – trailer

Ein film som kjennest ut som ein Gladiator-oppfølgjar, men som på langt nær klarar å fange sjåaren på same måte.

The Runaways – trailer

Ein biopic som ikkje heilt klarar å gjere oss kjende med folka dei faktisk skal etterlikne.

The Hunt for Gollum – trailer

Ein “nesten”-Ringenes Herre-film på ekstremt lågt budsjett. Les heile kritikken her!

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurranseskjema

Då har eg ein god nyheit til deg: The Hunt For Gollum.

The Hunt For Gollum (2009) tek føre seg tida like før Ringens Brorskap. Me følgjer Aragorn (Adrian Webster) i hans jakt på Gollum, då Gandalf (Patrick O’Connror) har funne ut at Gollum veit akkurat så mykje om Ringen som han frykta. I frykt for at Gollum skal sladre til ondskapens herskar i Mordor, vil dei prøve å fange han og spørje han ut om det han veit. Alt satt til Midgard, som me har blitt kjend med gjennom Peter Jackson sine tre filmar.

“Men,” tenkjer du. “Kva i all verda er dette?”. Me hadde då vel høyrt om det dersom det var ein ny film av dei same som laga Ringenes Herre-filmane? Og ja, det hadde du nok. Men Hunt For Gollum er noko anna. Filmen er nemleg ein såkalla fanfilm, laga av fans for fans, på eit latterleg lågt budsjett – noko som absolutt ikkje er uvanleg i fanfilmverda. Ofte har prosjekta enormt mykje respekt for originalmaterialet, men fell gjennom på alt frå produksjonsverdi til manus og skodespelarar. Men i dette tilfellet fungerar det faktisk!

The Hunt For Gollum er basert på Tolkien sine skriftlege verker, meir spesifikt tillegga til Ringenes Herre-bøkene som utbroderar rundt historia. Dette er sjølvsagt materiale som Tolkien Enterprises eig filmrettigheitene til, men i kraft av å vere ein non-profitt-film har regissør Chris Bouchard og selskapet Independent Online Cinema fått lov til å legge filmen ut på nettet, så lenge dei ikkje tenar pengar på det.

Filmen er ikkje fantastisk. I uttrykksform har den laust basert seg på Peter Jackson sitt verk, både utsjånad- og lydmessig sett, og landar ein eller anna stad på “nesten” i dei fleste visuelle delane av filmen. Filmens Aragorn er nesten like staut og djupsindig som Aragorn, og ditto på Gandalf sin nesten like sterke tilstadeverelse. Det same må seiast om både Arwen og Gollums innhopp i filmen. Ein kan óg høyre at filmens musikk er skapt litt billegare enn med London Philharmonical Orchestra.

Men, kva anna kan ein vente? Når Peter Jackson hadde Weta Workshop i ryggen og eit budsjett på over 400000 kroner per minutt skal The Hunt For Gollum ha kraftig skryt for sitt velutvikla uttrykk, på eit budsjett som ligg på 30000 kroner for ein 38-minutters film. Kostymene er meget gode, på grensa til “originalen”, og dei har gjort veldig bra arbeid med å gjenskape miljøa i Midgard, gjennom filming i England og Wales.

Filmen vinn altså gjennom sitt låge budsjett med gode, ukjende skodespelarar og eit visuelt uttrykk som alltid vil bli nesten i forhold til Peter Jackson sin trilogi. Filmen er gjennomsyra med fandom, og har til trass for nokre manglar eit heilheitleg uttrykk som er ei fin oppladning til eit Ringenes Herre-maraton – det er ein slags prequel.

Ein skjønar av kjærleiken rundt prosjektet at folka som har laga denne filmen sjølv er dei som sa “Er det ikkje meir?” når rulleteksten på Atter ein Konge var ferdig. Dersom du er Ringenes Herre-fan skuldar du deg sjølv å sjå “The Hunt For Gollum” – som for tida kun er tilgjengeleg – fullt lovleg – frå nettsida thehuntforgollum.com. Om du ikkje er fan, kan du sjå den like vel, for å støtte gutsy valg i ein bransje som kanskje har blitt litt stilleståande i distribusjonsformer dei siste åra.

Anmeldinga i lydform

Følg også med neste veke når me tek ein kikk på The Hunt For Gollum sin systerfilm, Born of Hope!

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Vekas konkurranse er dermed:

Om Miley Cyrus skulle ha spelt ei politikvinne i ein buddycop-film, kven er hennar ultimate motskodespelar, og kvifor?

Premien er to billettar til Bergen Kino! Dersom du har eit godt forslag (bonus for beskriving av ei scene) send ein mail merka med “Konkurranse” til kino@srib.no eller bruk skjemaet nederst i saka.

Denne vekas sending

Joachim og Ørjan leia sendinga frå studio i dag, og dei to premierefilmane me omtalte var som nevnt buddycophyllesten Cop Out (sjåverdig, men når ikkje heilt opp til “originalane”) og The Last Song (horribel miscasting av frøken Cyrus). Ellers fortsatte Joachim på sin Europaturné – denne veka tok han for seg Frankrike! I tillegg hadde me ei anmelding av to av Canal Studio sine nyaste spesial-DVD-ar. Ei fullstappa sending frå Kinosyndromet denne gongen, altså!

The Last Song – trailer

Cop Out – trailer

Kinosyndromet er Studentradioen i Bergen sitt filmprogram, og delar velvillig av sine filmnerdete sider kvar torsdag klokka 11.00! Få med deg oppdateringar, anmeldingar, diskusjonar og intervju frå filmens verd på podcast eller siste vekes streaming.

Konkurranseskjema